SimRus – Symulator Ruskiego Miru, czyli jak wygląda życie w Rosji. Tekst stworzony na podstawie prawdziwych historii.

Symulator Ruskiego Miru Level 2

Dziś robi się chłodniej, wszyscy zakładają kurtki. Ty zamiast tego na suknię z krótkim rękawkiem nakładasz etolę z wizerunkami flamingów i jedziesz na koncert flamenco: trzeba Ci ognia, pasji, chcesz coś nareszcie w sobie poczuć. Kierowca autobusu też coś najwyraźniej czuje, bo widząc Twój outfit rzuca: „Nie za zimno wam w tym?”. „Nie zimno, jestem sybiraczką” – odpowiadasz i wysiadasz z autobusu. Po wejściu do sali koncertowej ściągasz ptasią etolę i  narzucasz kolejną, tym razem czerwono-pomarańczową: ogień namiętności, symbol miłości, życia, wolności…

Słuchasz flamenco, ale znów czujesz, że coś jest nie tak, czegoś Ci najwyraźniej brakuje. Nie ma w muzykach tej płonącej, wściekłej pasji, nie ma gniewnego ognia, który w Tobie płonie. Twoja dusza tak bardzo pragnie wolności. Zmiany. Ale żadna zmiana nie nadchodzi. Po koncercie zaczynasz niespodziewanie rozmawiać w autobusie z jakąś nieznajomą studentką. Mówisz jej o wojnie w Ukrainie. I o tym, że jesteśmy w klatce.  

Wieczorem dostajesz pismo od Kseni Fadiejewej, jednej z nielicznych współpracownic Nawalnego, która nie wyjechała z Rosji. 31-letnia Ksenia uznała, że musi działać na miejscu. Oskarżono ją o „organizację społeczności ekstremistycznej”, tak samo jak jej koleżankę Liliję Czanyszewą. Lilija trafiła do obozu pracy na siedem i pół roku. Ksenię również skazano. Na czym polegał jej „ekstremizm”? No na przykład na tym, że chodziła na demonstracje w obronie niezależnej regionalnej telewizji TW2 w 2015 roku. Co gorsza, została później szefową regionalnego sztabu wyborczego Aleksieja Nawalnego, w związku z czym zaczęła otrzymywać kolejne ostrzeżenia: wielokrotnie ją zatrzymywano (od 10 do 15 dni), do tego zaklejono jej drzwi do mieszkania pianą montażową i zniszczono samochód.

W 2020 dostała się do rady miejskiej, pokonując w Tomsku kandydatów Jednej Rosji. Wyobrażacie to sobie? Co więcej, Jedna Rosja znalazła się w mniejszości (11 mandatów wobec 26 przedstawicieli innych ugrupowań i kandydatów niezależnych)! No ale potem zdelegalizowano sztaby Nawalnego. Ksenia Fadiejewa pisała wtedy, że czuje się strasznie, ale  wyjechać z kraju nie może, jest przecież deputowaną, musi pozostać wierna swoim wyborcom, którzy głosowali na nią w 2020 roku. Kiedy oskarżono ją o ekstremizm, mówiła, że nie rozumie stawianych jej zarzutów. Jak pisze Meduza.io – prokuratura przedstawiała swoje argumenty przez cztery miesiące. Obrońca miał na to samo cztery dni. Wyrok zapadł 28 grudnia 2023 roku. Dostała dziewięć lat. 

No więc teraz możesz korespondować z Ksenią. Dziewczyna napisała właśnie do Ciebie z obozu pracy. Wcześniej gratulowałaś jej, że Julia Nawalna przekazała rodzicom część Drezdeńskiej Nagrody Pokojowej, którą przyznano pośmiertnie Aleksiejowi Nawalnemu. Nie wiedziałaś wtedy, że rodzice tej nagrody nie przyjęli. Odmówili ze strachu. Pytałaś też Julię w ostatnim liście, jak wyglądały w jej zakładzie karnym wybory. Odpisuje ci właśnie, że komisja była odgrodzona od głosujących kratami. Kseni tak bardzo spodobali się kandydaci, że skreśliła wszystkich (zębaty emotikon). Ksenia pyta Cię o losy innych uwięzionych, ale nie masz od nich żadnych wiadomości. Ksenia pisze również, że ogląda właśnie z koleżankami z celi turecki serial „Wspaniały wiek”. Nie jest pewna, czy podobałby się jej, gdyby była na wolności (uśmiechnięty emotikon). 

Ciężko korespondować z więźniami. Pożera Cię to emocjonalnie. Wcześniej czytałaś o represjach stalinowskich, a teraz widzisz czarno na białym, że znalazłaś się w nowym stalinizmie. Nie da się tego wyprzeć. Ma to oczywiście i swoje plusy: to w końcu niezapomniana lekcja historii na żywo. Dzięki temu, że doświadczasz represji na własnej skórze, rozumiesz dokładnie, jak prześladowania wyglądały niecały wiek temu. Książki nie dawały najmniejszej szansy, by sobie ten stan wyobrazić, a teraz proszę… 

Kolejnego dnia zdajesz sobie sprawę, że rok temu rosyjscy barbarzyńcy wysadzili Kachowską Elektrownię Wodną. Ale co właściwie możesz z tym zrobić? W 2023 roku sfotografowałaś swojego kota i napisałaś w jego imieniu do wszystkich zwierząt z zalanych przez tamę terenów: „bracia i siostry, wierzcie w ocalenie”. Wydrukowałaś to zdjęcie i pojechałaś na Skwer Smutku. Na miejscu byli jak zwykle bardzo smutni panowie, którzy wszystko obserwowali z właściwą dla siebie melancholią. Bałaś się podejść pod pomnik. Siadłaś obok, że niby odpoczywasz i w końcu wyciągnęłaś ukradkiem fotografię kota, przykleiłaś ją do kamienia i odeszłaś. Tyle byłaś w stanie zrobić rok temu.

A teraz? Nie da się już zrobić nawet tego. Chociaż jaka to właściwie różnica? Co to wtedy dało, żeś tę fotografię ukradkiem podrzuciła na Skwer Smutku? Zdjęcie kota, którym chciałaś upamiętnić zwierzęta, zabite przez raszystów, i tak nie przetrwało. Smutni panowie od razu je zauważyli. Hańba raszystom na wieki! Sława Ukrainie, gierojam sława! Za uwolnienie Ukrainy spod rosyjskiej okupacji! Za wolność Rosji od wojennych zbrodniarzy! Nie mówisz tego oczywiście na głos. Tylko sobie tak myślisz.

Wieczorem sąsiadka zaprasza jak zwykle Ciebie i Twojego kota na herbatę. Nakładasz właśnie konfitury, a ona po raz kolejny zaczyna Ci robić wyrzuty, że nie byłaś na wyborach, a skoro nie głosowałaś to najwyraźniej jesteś wrogiem państwa. Ona sama oczywiście zagłosowała. Na Putina, a na kogo by innego? 

Tak, jesteś wrogiem państwa. Faszystowskiego. A sąsiadka jest jego sprzymierzeńcem. Zagłosowała właśnie za zabijaniem Ciebie, Twoich dzieci i wnuków. Co więcej, wpłaciła na to grube pieniądze, oddała wszystko na Specoperację. Ale jak jej masz to powiedzieć? Prosisz zamiast tego, żeby przestała oglądać przy Tobie telewizję, nie możesz już patrzeć na Sołowjowa i Simonjan. A jeśli naprawdę musi coś włączyć, to niech przynajmniej leci kanał Kultura. Mówisz to jej i wychodzisz.

Kolejnego wieczora niezrażona sąsiadka znowu do siebie zaprasza. Oczywiście z kotem. Mówi, że obejrzycie razem koncert. Pewnie na kanale Kultura… 

Kiedy wchodzisz do jej mieszkania, słyszysz żołnierskie pieśni. Na ekranie artyści, przepasani wstęgami Świętego Jerzego w kolorze stonki, tymi samymi, z którymi rosyjskie wojska wtargnęły do Ukrainy. Przypominasz sobie piosenkę Wysockiego „Żołnierze grupy Centrum”:  

„Na wypalonej równinie
Niszczonej metr za metrem
Idą po Ukrainie
Żołnierze grupy Centrum”.

I dalej: 

„Przed nami wszystko kwitnie
Za nami wszystko płonie.
Nie wolno myśleć! – jest z nami ten
Co za nas decyduje”

I wreszcie:

„Wszystko za nami ginie
Za metrem metr
Idą po Ukrainie 
Żołnierze Grupy Centrum”.

Słuchasz pieśni artystów w pasiastych wstęgach i ogarnia cię groza. Wybiegasz od sąsiadki i docierasz na stadion. Robisz kilka okrążeń, żeby się uspokoić. 

SimRus Level 3 będzie dostępny 11.09.2024 roku, tylko na PostPravda.Info.

Tłumaczenie i montaż literacki: Jędrzej Morawiecki

Fotografia tytułowa została wygenerowana przez AI.