Publikujemy listę zachodnich firm, dzięki którym Rosja jest w stanie produkować swoje rakiety balistyczne. Przedsiębiorstwa dostarczają Rosji ważne komponenty: od chemii, przez chipy, czy systemy nawigacji. Z wyliczeń specjalistów wynika, że około 30% części do zabójczej broni Kremla pochodzi np. z USA, Francji, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Japonii, Tajwanu, a nawet ze Szwajcarii. Większości z tych elementów Moskwa nie jest w stanie wytworzyć sama. Gdyby więc nie „pomoc” z Zachodu, to nie byłaby w stanie produkować uzbrojenia.
Rosjanie modernizują rakiety balistyczne
Ukraiński wywiad wojskowy ujawnia szczegóły dotyczącego tego, jak powstają rosyjskie rakiety balistyczne Iskander-M. Chodzi o dane o komponentach wykorzystywanych w pociskach, a nawet konkretne nazwy przedsiębiorstw uczestniczących w ich produkcji oraz osób odpowiedzialnych za funkcjonowanie tych zakładów.
Chodzi między innymi chipy, układy scalone, laserowe systemy nawigacji, chemikalia, metale czy włókno węglowe. Dzięki pomocy państw trzecich i pośredników, tego typu części do rakiet Iskander-M, czy Cyrkon, nadal trafiają do Rosji. Często Moskwa korzysta z możliwości importowych takich krajów jak Kazachstan, Wietnam czy Chiny, mówi Władysław Własiuk, komisarza do spraw polityki sankcji przy prezydencie Ukrainy.
– Jeśli to zatrzymać, wprowadzić sankcje i zapewnić kontrolę eksportu, to efekt nie pojawi się jutro, ale wszystkie te działania zmuszą Rosję do przemyślenia planów dotyczących dalszej produkcji balistycznej. Dobrze, że sankcje są, bo gdyby nie one to Kreml być może produkowałby nie 1300 sztuk, a 10 tysięcy rakiet rocznie. Niemniej w wartościach bezwzględnych produkcja i tak rośnie i to jest złe. Dlatego wierzymy, że skonstruowane przez nas propozycje dodatkowych sankcji pozwolą osiągnąć odpowiedni efekt i zatrzymać ten proces – mówi Własiuk z rozmowie z PostPravda.Info.
Jakie komponenty kupują Rosjanie na Zachodzie?
Raport udostępniony przez HUR zawiera kilka zestawów danych, w tym interaktywny model 3D rakiety, informacje o jej głównych elementach oraz ponad 170 komponentach produkcji rosyjskiej i zagranicznej, zidentyfikowanych w użytych przez Rosję egzemplarzach pocisków.
HUR opublikował również informacje o 82 rosyjskich i dwóch białoruskich przedsiębiorstwach pomagających produkukować rakiety balistyczne, a ponadto dane o 108 kluczowych osobach związanych z tymi zakładami oraz 121 urządzeniach technologicznych zagranicznej produkcji wykorzystywanych przez przedsiębiorstwa zaangażowane w proces.
Znaczna część danych została opublikowana po raz pierwszy. Dotyczy to między innymi 140 komponentów, 35 przedsiębiorstw oraz 108 osób.
Czytaj także: „Obyśmy zdążyli z operacją przed nalotem”. Tak żyje Kijów [Dziennik korespondenta wojennego, 16.08.2026]
Według ukraińskiego wywiadu, mimo wieloletnich prób zastępowania zagranicznych podzespołów krajowymi odpowiednikami, rakieta 9M723 nadal wykorzystuje znaczną liczbę komponentów produkcji zagranicznej. Spośród 140 komponentów jedynie około jedna czwarta została wyprodukowana w Rosji. 63 komponenty pochodzą od producentów ze Stanów Zjednoczonych, osiem ze Szwajcarii, tyle samo z Białorusi, cztery z Niemiec, cztery z Tajwanu, a trzy z Chin.
Szczególnie duże uzależnienie od zagranicznych podzespołów występuje w systemie naprowadzania rakiety. W jednym z kluczowych elementów tego systemu – module przetwarzania informacji o locie otrzymywanych z żyroskopu laserowego – tylko pięć z 43 komponentów zostało wyprodukowanych w Rosji.
Wśród najbardziej krytycznych podzespołów znajdują się mikroprocesory, układy programowalne FPGA, pamięci oraz przetworniki cyfrowo-analogowe i analogowo-cyfrowe. Według HUR są one produkowane m.in. przez amerykańskie i tajwańskie firmy DM&P Electronics, Xilinx, należącą do AMD, Atmel, należącą do Microchip Technology, Winbond Electronics, Micron Technology oraz Analog Devices.
Rakiety balistyczne pozostają największym zagrożeniem
HUR poinformował również o zastosowaniu przez Rosję zmodernizowanej wersji rakiety 9M723-2, określanej nieoficjalnie jako Iskander-1000. Według ukraińskiego wywiadu rakieta została po raz pierwszy wykorzystana podczas jednego z połączonych ataków rakietowych na ukraińską stolicę tego lata.
9M723-2 ma być elementem kompleksu określanego jako Bora-M. Dzięki zastosowaniu większego silnika oraz odpowiednio zmodyfikowanej wyrzutni rakieta ma mieć zasięg do 550 kilometrów, podczas gdy w przypadku wersji 9M723-1 wynosi on około 390 kilometrów. Pozostałe elementy konstrukcji rakiety mają pozostać zasadniczo takie same jak w 9M723-1.
Ukraiński wywiad podkreśla, że rosyjskie ataki z wykorzystaniem broni balistycznej w ostatnich miesiącach stały się jednym z głównych elementów rosyjskiej kampanii powietrznej przeciwko Ukrainie. HUR zwraca uwagę, że przeprowadzanie takich ataków przede wszystkim w nocy oraz bardzo krótki czas dolotu rakiet balistycznych do Kijowa nadają im charakter terrorystyczny. Celem takich działań ma być zastraszenie ludności oraz wywieranie presji na Ukrainę, by zaakceptowała zakończenie wojny na warunkach korzystnych dla Rosji.
Oprócz firm amerykańskich, wiodące w produkcji wrażliwych komponentów są też firmy między innymi z Tajwanu, Japonii, Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii czy Szwajcarii. Na tej liście nie ma firm z Polski. Ukraina chciałaby, aby jej sojusznicy oprócz kontroli swoich wytwórców, nałożyli też restrykcyjne sankcje na wszystkie firmy rosyjskie, jakie pomagają machinie wojennej Putina, budować rakiety balistyczne. W sumie według wyliczeń ukraińskich, jest ich około stu – poinformował Własiuk.
